You rode a horse and wore your armor proudly
Let down my hair to make a way for you
To climb into the sky and catch the cloud that I’ve been dreaming on
Pulling petals at my window, I’ll be
Singing my songs to the man on the moon
And counting fireflies that dot the canvas of the starry night.
What more can I say? Oh, oh it’s you who’s made me this way, I’m
Wrapped up like a bow
Wraps up the unknown
Twisted, tangled in our fairytale
Wrapped in your arms
Trapped in your heart
Wrapped up in love
(Oh, oh, oh…)
Slurring sonnets like love drunk poets
Take a sip, pass the glass around
Til we fall out of time, lost in a rhyme
It’s so easy being me when I’m with you
What more can I say? Oh, oh it’s you who’s made me this way, so I’m
C (x2)
We’re more than raw emotion
It’s not a temporary high
We could crash down from
We’re made of our emotion
Building castles in the sky
You and me, how could it be we’re
C (breakdown)
C (x2)
I’m wrapped up
So wrapped up
Twisted, tangled, I’m so
Wrapped up in you
Wrapped up in love…
Personal
Description
HOME..................[photography blog]Sub-blog :) ........[text blog]
Simple, hard headed, child at heart, sweet rude, mean, straightforward Interests/likes: chocolates; cakes; marshmallow; tulips; dandelions; Yin-Yang; snow globe; violin; flying lanterns; sword; katanas; martial arts; art works: paintings, drawings, sculpture, ...
Links
Lord God Jesus Christ. Ingatan nyo po sya ah, salamat po kasi nabigyan mo ako nang pagkakataon na humingi ng tawad sa kanya. Salamat kasi bignigyan mo ako isang kaibigan na katulad nya. Isang taong minahal ako nang walang iniintay na kapalit. Sobra po akong nagkulang sa kanya, ang rami rami kong naaksayang panahon. Ang mga huling alalala ko sa kanya kahit hindi sya nakangiti. Alam ko na nahihirapan sya, ang mahirap hindi ko man lang sya napangiti at napasaya. Ang hirap ga po, ayaw ko parin maniwala, ang hirap pong sabihin, ang hirap po na manggagaling mismo sa bibig ko na patay na sya.
Kung bakit sya? Bakit ngayon? Bakit ganoon ang naging kalagayan nya? ilan lang sa mga tanong ko na hindi ko maitanong. Kasi alam kong hindi ko makukuha ang sagot. Hindi ko malalaman kahit paulit ulit ko pang itanong. Ang totoo hindi ako umiyak mula noong nalaman ko na wala na sya, hindi ko alam kung bakit, hangang kanina nakita ko mga dati naming kaklase. Nung makita ko sila ko mapigilan na maluha; hindi ko na mapigil tumulo nalang basta. Pakiramdam ko kasi ayaw nya na iyakan ko sya, ngayon nga naiisip ko na sinasabihan na ako noon na “hoy wag ka ngang umiyak! Para ka gang tanga. Tingil tingil!.”
Maraming salamat Gladys Vergra sa pag mamahal na ibinigay mo mula nuon, ngayon na nilisan mo na ang mundong ito, at kahit alam ko na d mo na ito mababasa, Friend ingat ka, sana maging masaya at mapayapa ka kung saang paraiso ka man pupunta. Alam kong hindi mo kami pababayaan at lagi mo kaming gagabayan at mamahalin. Mahal na mahal ka namin. Ma mimiss kita Adys.
jun dio ©
did i just lost a best friend? I hope not. please.
ginawa ko lang naman un kasi un ang sa tingin kong tama sa mga panahong un.
ps. I miss you. :)
operation letting go ^^
You will be fine.
wag mong isipin kung ano ang nawala, just treasure the good memories while you have it :) . That way you can be happy with no bitterness (even a little bit) :D
